Twórca

Latkowska-Żychska Ewa

Ewa Latkowska-Żychska (ur. 1950) Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi, 1969–1974. Dyplom w Pracowni Dywanu I Gobelinu prof. Antoniego Starczewskiego uzyskała w 1976. Dydaktyk macierzystej uczelni, od 2000 profesor zwyczajny. Jej twórczość związana jest z tkaniną, papierem czerpanym, fotografią, malarstwem; pisze – jest autorką tekstów krytycznych o sztuce i utworów poetyckich. Od lat 70. XX w. artystka rozwijała poszukiwania formalne związane autorskim wykorzystaniem tradycyjnych technik tkackich – gobelinu, sumaku, dywanu wiązanego, oplotu na osnowie, także haftu – dla uzyskania efektów fakturowych i graficznych, i ostatecznego malarskiego wyrazu kompozycji, nacechowanych wrażliwością i przenikliwością obserwacji a stanowiących tkackie transpozycje pejzażu. Od lat 90. XX w. zgłębia technikę ręcznego czerpania papieru, sposobem japońskim. Zafascynowana walorami tej techniki, ceniąca rolę przypadku, modyfikującego drogi artystycznych wyborów, skupia się zwłaszcza na jej malarskich możliwościach. Papier to także, od 1997, przedmiot zajęć dydaktycznych artystki na ASP w Łodzi. Prace artystki uczestniczyły w wielu ważnych pokazach współczesnej sztuki włókna, w tym w 8e Biennale internationale de la tapisserie, w Lozannie w Szwajcarii (1977), w 3, 5, 7, 9, 11, 13, 15 Międzynarodowym Triennale Tkaniny w Łodzi (1978, 1985, 1992, 1998, 2004, 2010, 2016), Contemporary Polish Fiber Art, w Ein Harod w Izraelu (1991), Karpit 1 / Tapestry 1 – wystawie milenijnej w Budapeszcie (2001), wystawie Splendor tkaniny, w Zachęcie w Warszawie (2013), From Lausanne to Beijing. International Fiber Art Biennale, w Chinach (2010, 2012, 2014, 2016).