Twórca

Wojtyna-Drouet Krystyna

Krystyna Wojtyna-Drouet (ur. 1926) studiowała w Akademii Sztuk Plastycznych w Warszawie. Wśród nauczycieli wymienia profesorów Eleonorę Plutyńską, Marka Włodarskiego, Mieczysława Szymańskiego a także Wandę Szczepanowską, której była asystentką. W 1953 uzyskała dyplom w pracowni profesor Eleonory Plutyńskiej. W swej twórczości połączyła talent malarza z biegłością i wyrafinowaniem w operowaniu tkackim warsztatem. Pozostaje wierna naturalnym barwnikom w ręcznie przędzionej wełnie. Pod koniec lat 50. XX w. była pionierką, gdy wprowadzała sizal jako wątek w gobelinach. Sposób budowania formy i komponowania barw w jej tkaninach wynika ze specyfiki warsztatu. Tworząc swoje tkackie kompozycje nie pracuje z wcześniej namalowanym kartonem – projektem w skali 1:1. Ostateczny wyraz artystyczny gobelinów jest funkcją swobodnie i z biegłością badanych możliwości tkackiego medium. Artystka jest współtwórczynią fenomenu nazwanego przez międzynarodową krytykę polską szkołą tkaniny. Jej tkaniny były wielokrotnie nagradzane; prezentowane w prestiżowych salach ekspozycyjnych Europy i innych kontynentów. Była w grupie polskich twórców, którzy uczestniczyli w pierwszym Biennale internationale de la tapisserie w Lozannie, w 1962 (później jeszcze dwukrotnie – w 1969 i 1971). Tkaniny artystki były pokazywane w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi – na 2 i 6 Międzynarodowym Triennale Tkaniny (1975 i 1988) na wystawach indywidualnych (1971 i 2006). (Katarzyna Biłas)