opis

Wybór surowca w twórczości Wojciecha Sadleya, jak sam artysta to ujął w jednej z przeprowadzonych rozmów: „(…) wynika z uświadomienia sobie tego, co mam robić, co chcę wyrazić, jaki rodzaj materii pozwoli na najtrafniejszą wypowiedź.” Artysta sięgając po jakąkolwiek materię, zanim się w niej wypowie, wpierw dokonuje jej przekształcenia, destrukcji. Takiego przekształcenia dokonuje m.in. ze skórą, preparując ją, malując, zespalając jej płaty nitami. Kompozycja, formą i tytułem nawiązująca do literackich i plastycznych utworów o charakterze elegijnym, jest swego rodzaju zapisem śladu życia, które przemija. Wyraża ulotność i kruchość naszego bytu. Osobowy wymiar plastycznej formie nadaje spokojne dostojeństwo stylu oraz sama materia skóry. Symboliczna kolorystyka nawiązująca czerwienią do Męki Pańskiej i Zmartwychwstania, błękitem zaś do niebios, w połączeniu z organiczną materią, uzewnętrznia wiarę artysty w religijny wymiar życia na ziemi, które jest jedynie preludium życia wiecznego.
Bratumiła Leligdowicz