opis

„Okręty” zostały wykonane w technice uprawianej tradycyjnie, jako ludowe rękodzieło – w północno-wschodnim rejonie Polski – i wprowadzonej do repertuaru polskiej tkaniny artystycznej przez Eleonorę Plutyńską, w latach 30. XX w. Jest to wzorzysta tkanina podwójna. Utkana z dwóch osnów i dwóch wątków jest dwuwarstwowa, dwustronna – zbudowana z dwu tkanin, przeplatających się na krawędzi wzorów. Aby obie warstwy były dobrze ze sobą związane, kompozycję wypełnia – równomiernie i gęsto ornament, który został ujęty w układzie pasowym. W polu środkowym są trzy szerokie pasy z motywami okrętów, ujęte z obu stron nieco węższymi, z motywami ryb. Poprzez rozwiązania warsztatowe tkanina jest bliska tradycji ludowej, natomiast wybór tematu i samych motywów, bogactwo ich form oraz sposób uproszczenia i geometryzacji to inwencja autorki. Typowe dla tkanin z kręgu Eleonory Plutyńskiej jest zastosowanie wełny ręcznie przędzionej i barwionej nierównomiernie, naturalnymi barwnikami, także artystyczny efekt tego zabiegu – w obrębie dwu kolorów, odmiennych dla każdej z warstw, jest bogactwo, układających się w poziome smugi, odcieni. Tkanina „Okręty” powstała w 1951 roku i została zrealizowana jako praca dyplomowa Krystyny Brodzkiej-Piątkowskiej, w warszawskiej Akademii Sztuk Plastycznych, w pracowni profesor Eleonory Plutyńskiej. Rok później „Okręty” zostały pokazane na I Ogólnopolskiej Wystawie Architektury Wnętrz i Sztuki Dekoracyjnej i autorka zdobyła wówczas nagrodę. Krystyna Brodzka-Piątkowska (1923-2008) należy do grupy czołowych artystek polskiej tkaniny artystycznej, tworzących w drugiej połowie XX w. Absolwentka warszawskiej ASP, gdzie studiowała (1946-1951), pod kierunkiem prof. Eleonory Plutyńskiej i prof. Anny Śledziewskiej, od 1951 roku była związana Pracownią Doświadczalną Tkactwa Artystycznego Okręgu Warszawskiego Związku Polskich Artystów Plastyków. Prezentowała swoje tkaniny na licznych wystawach indywidualnych, w Polsce i poza jej granicami, dwukrotnie w CMWL, w 1972 i 1999.
Katarzyna Biłas