opis

Krystyna Arska-Perepłyś, obok Wojciecha Sadleya, Stanisława Trzeszczkowskiego, Grzegorza Pabla, i Jacka Dyrzyńskiego, należy do grona polskich artystów, którzy jako pierwsi podjęli się próby pracy z jedwabiem, nie myśląc o jego funkcji dekoracyjnej, czy użytkowej, lecz malarskiej. Każdy z tych twórców odnalazł swoją własną, indywidualna formułę wypowiedzi w tej materii. Krystyna Arska-Perepłyś wierna matematycznemu podejściu do systemowych układów kompozycji, jakie tworzyła w tkaninie unikatowej, przełożyła ten język również na jedwab. W niesymetrycznej kompozycji wypełnionej przecinającymi się skośnymi liniami formującymi dwa, przekątnie ułożone, nakładające się kwadraty oraz wiele mniejszych trójkątów, rombów i nieregularnych geometrycznych form, wypełnionych drobnymi, równoległymi do boków, liniami krzyżującymi się przy wierzchołku, utrzymana w kilku odcieniach brązu, ciemnoszarego i czerni, jest przykładem nie tylko fascynacji artystki zgłębianiem systemowych układów w kompozycji i charakterystycznym dla jej twórczości nanoszeniem na delikatną materię systemowych znakowań. Jest również przykładem wyjątkowej precyzji i umiejętności podporządkowania swojej formule wypowiedzi, tej wymagającej materii, jaką jest jedwab.
Bratumiła Leligdowicz