Karta
Kompozycja
| Nazwa | Wartość |
|---|---|
| tytuł | "Rysowane nicią nr 27" |
| twórczyni/twórca | Bohdziewicz Emilia |
| data powstania | XX. 1993 |
| miejsce powstania | Polska - Warszawa |
| technika | montaż, haft (szycie maszynowe) |
| materiał | tkanina metrażowa o splocie rządkowym skośnym, nici maszynowe, rama drewniana |
| wymiary | 60,0 cm x 60,0 cm x 2,0 cm |
| prawa autorskie | CMW - właścicielem praw |
| numer inwentarza | CMW 11807/W/1329 |
opis
„Rysowane nicią” to seria abstrakcyjnych kompozycji, złożona z minimalistycznych układów o konceptualnym charakterze. Punktem wyjścia systemu jest kwadratowe pole, często gładko obramione, wypełnione różnymi układami. Rysowane nicią kombinacje wykonano haftem maszynowym, najczęstszym wariantem ściegu jest zygzak.
Nr 27 - okonturowana kwadratowa płaszczyzna tkaniny pokryta haftem maszynowym. Kierunek szycia tworzy rysunek - 5 skośnych, skierowanych na prawo pręg. Każde pole wypełnione równoległym zygzakiem. Na przemian gęste i rzadkie szycie nieregularnie wydzielonych powierzchni. Kolorystyka: czarna nić rysunku na kremowobiałym tle.
Emilia Bohdziewicz (1941-1994) studiowała na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 1969 roku uzyskała dyplom w Pracowni Projektowania Wnętrz u prof. Jana Kurzątkowskiego. Na początku kariery pracowała w wyuczonym zawodzie, była projektantką. Dosyć szybko, bo już w 2 połowie lat 70. zajęła się tkaniną artystyczną, choć nigdy nie odebrała akademickiego wykształcenia w tej dziedzinie, co sama wielokroć podkreślała. Jej wiodącym zainteresowaniem było kształtowanie przestrzeni - problem, który badała podczas uczestnictwa w licznych sympozjach i akcjach artystycznych. W tkactwie analiza wzajemnych relacji między płótnem a nitką stała się podstawą do realizacji niezliczonej, ale wciąż numerowanej ilości możliwych kombinacji, układów zbudowanych z punktów, linii i euklidesowych form. Dorobek twórczy artystki reprezentuje nurt abstrakcji geometrycznej. Niezaangażowana obserwatorka tendencji ekspresyjnych w Polskiej Szkole Tkaniny utożsamiała się ze środowiskiem nestorów języka geometrii w Polsce, tj. Henrykiem Stażewskim i Ryszardem Winiarskim - mężem autorki. Brała udział w wielu prestiżowych wystawach, organizowanych w kraju i za granicą.
Monika Kowalczyk



