opis

„Rysowane nicią” to seria abstrakcyjnych kompozycji, złożona z minimalistycznych układów o konceptualnym charakterze. Punktem wyjścia systemu jest kwadratowe pole, często gładko obramione, wypełnione różnymi układami. Rysowane nicią kombinacje wykonano haftem maszynowym, najczęstszym wariantem ściegu jest zygzak. Nienumerowana możliwość - kwadratowe pole wypełnione rzędem poziomych równoległych odcinków - haftem maszynowym. Rytmicznie pokryta płaszczyzna zdynamizowana pionową nieregularną wąską szczeliną, wzdłuż której w trzech miejscach linie szycia nachodzą na siebie, tworząc ciemne podłużne plamy. Czarny rysunek haftu na białym tle. Emilia Bohdziewicz (1941-1994) studiowała na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 1969 roku uzyskała dyplom w Pracowni Projektowania Wnętrz u prof. Jana Kurzątkowskiego. Na początku kariery pracowała w wyuczonym zawodzie, była projektantką. Dosyć szybko, bo już w 2 połowie lat 70. zajęła się tkaniną artystyczną, choć nigdy nie odebrała akademickiego wykształcenia w tej dziedzinie, co sama wielokroć podkreślała. Jej wiodącym zainteresowaniem było kształtowanie przestrzeni - problem, który badała podczas uczestnictwa w licznych sympozjach i akcjach artystycznych. W tkactwie analiza wzajemnych relacji między płótnem a nitką stała się podstawą do realizacji niezliczonej, ale wciąż numerowanej ilości możliwych kombinacji, układów zbudowanych z punktów, linii i euklidesowych form. Dorobek twórczy artystki reprezentuje nurt abstrakcji geometrycznej. Niezaangażowana obserwatorka tendencji ekspresyjnych w Polskiej Szkole Tkaniny utożsamiała się ze środowiskiem nestorów języka geometrii w Polsce, tj. Henrykiem Stażewskim i Ryszardem Winiarskim - mężem autorki. Brała udział w wielu prestiżowych wystawach, organizowanych w kraju i za granicą.
Monika Kowalczyk