opis

Czas II wojny światowej, kiedy zakłady Scheiblera i Grohmana produkowały w większości na potrzeby zamówień instytucji państwa niemieckiego i Wehrmachtu (w 1943 r. odpowiednio 31% i 24% całości produkcji), był czasem poważnych niedoborów surowca. Tradycyjnie przerabiane tu włókno bawełniane starano się częściowo zastępować włóknem sztucznym otrzymywanym z kazeiny, sprowadzanym z przędzalni Zellgarn A.G. uruchomionej na terenie Widzewskiej Manufaktury oraz z fabryk w Tomaszowie Mazowieckim i Chodakowie. W roku 1941 wyrabiano nawet, przy użyciu sprowadzonych specjalnych maszyn, przędzę z papieru. Nadawała się ona między innymi do produkcji worków.

Jerzy Głowacki