Karta

następna karta poprzednia karta więcej opcji przejdź do udostępniania wizerunków
Prezentowany obiekt to stylizowany żupan pochodzący z drugiej połowy XIX w Został uszyty z tkaniny brokatowej w kolorze ciemnoróżowym zdobionej motywem różanej gałązki i broszowanej złotą nicią Żupan był jednym z kluczowych elementów stroju narodowego noszonego przez szlachtę w XVII i XVIII w Miał on formę długiej szaty z długimi rękawami i wkładany był pod kontusz który posiadał charakterystyczne rękawy rozcięte od pachy do łokci  tzw wyloty Kontusz przewiązywano ozdobnym pasem kontuszowym co sprawiało że strój narodowy nazywano również ubiorem kontuszowym Sytuacja polityczna i zmiany w modzie sprawiły że w męskiej szafie zagościł zachodni tańszy frak Żupany oraz kontusze wróciły w drugiej połowie XIX w w Galicji gdzie pozwalano na przywdziewanie stroju narodowego i inspirowanych nim ubiorów podczas specjalnych okazji Stylizowany żupan z kolekcji Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi jest przykładem tych tendencji Noszony był najprawdopodobniej przez hrabiego Józefa Mycielskiego lub jego syna Franciszka który w 1867 r zakupił pałac w Wiśniowej Rodzina była bardzo zaangażowana w sprawy polskie a jak głosiły podania szlachectwo nadano im po Bitwie pod Grunwaldem Żupan jest jednym z historycznych ubiorów rodziny Mycielskich które trafiły do kolekcji Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi w latach 90 XX w br Aneta Dmochowska
dodaj do zamówienia
Dodano do zamówienia

Stylizowany żupan

data powstaniaXIX. 2. poł
miejsce powstaniaPolska
technika emaliowanie, szycie maszynowe, złocenie
materiałbawełna, metal, jedwab naturalny
wymiaryplecy 46,0 cm x 96,0 cm
prawa autorskiedomena publiczna
numer inwentarzaCMW 12251/O/1489

opis

Prezentowany obiekt to stylizowany żupan pochodzący z drugiej połowy XIX w. Został uszyty z tkaniny brokatowej w kolorze ciemnoróżowym, zdobionej motywem różanej gałązki i broszowanej złotą nicią. Żupan był jednym z kluczowych elementów stroju narodowego, noszonego przez szlachtę w XVII i XVIII w. Miał on formę długiej szaty z długimi rękawami i wkładany był pod kontusz, który posiadał charakterystyczne rękawy rozcięte od pachy do łokci – tzw. wyloty. Kontusz przewiązywano ozdobnym pasem kontuszowym, co sprawiało, że strój narodowy nazywano również ubiorem kontuszowym. Sytuacja polityczna i zmiany w modzie sprawiły, że w męskiej szafie zagościł zachodni, tańszy frak. Żupany oraz kontusze wróciły w drugiej połowie XIX w. w Galicji, gdzie pozwalano na przywdziewanie stroju narodowego i inspirowanych nim ubiorów podczas specjalnych okazji. Stylizowany żupan z kolekcji Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi jest przykładem tych tendencji. Noszony był najprawdopodobniej przez hrabiego Józefa Mycielskiego lub jego syna Franciszka, który w 1867 r. zakupił pałac w Wiśniowej. Rodzina była bardzo zaangażowana w sprawy polskie, a jak głosiły podania szlachectwo nadano im po Bitwie pod Grunwaldem. Żupan jest jednym z historycznych ubiorów rodziny Mycielskich, które trafiły do kolekcji Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi w latach 90. XX w.
Aneta Dmochowska