opis

Suknia wieczorowa w kolorze czarnym, uszyta z jedwabnego weluru, atłasu i tiulu maszynowego, pochodzi z początku lat 30. XX wieku. Właścicielką tej sukni była Maria Kinga Balowa, właściwie Jadwiga Maria Kinga Balowa (1882-1955), której wizerunek pojawił się na wielu obrazach pędzla Jacka Malczewskiego (1854-1929) – jednego z najwybitniejszych polskich symbolistów. Balowa, z domu Brunicka, poznała malarza prawdopodobnie w 1895 roku w Rozdole, gdzie mieścił się majątek Karola Lanckorońskiego. Młoda, zamężna kobieta została modelką i muzą malarza, a ich relacja –„mistyczna komunia dusz” jak określała ją Maria – trwała do 1913 lub 1914 roku. Pod wrażeniem urody Balowej byli również inni artyści, a do jej garderoby nawiązuje w swojej książce Łukasz Bajda: „Na zdjęciach z okresu międzywojennego, z uwagi na podobny styl ubierania, wygląda jak rówieśnica swoich dorosłych córek” (Łukasz Bajda, Balowie. Z bieszczadzkich lasów na salony Krakowa i Lwowa, wyd. Libra, Rzeszów 2011). Czarna, elegancka suknia z kolekcji Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, podkreślająca kobiecą talię w charakterystyczny dla lat 30. sposób, stanowi dowód na niezwykłe wyczucie stylu muzy Malczewskiego i podążanie za aktualnie panującymi nowinkami w modzie.
Aneta Dmochowska