opis

Założyciel przedsiębiorstwa Juliusz Józef Heinzel był synem imigranta ze Śląska, który jako tkacz osiedlił się w 1834 r. w Łodzi. Sam Juliusz Heizel zaczynał karierę jako robotnik, pracował w fabryce Karola Scheiblera. Dopiero małżeństwo (1856) z bogatszą od niego Pauliną Volkman, córką majstra, pozwoliło mu na otworzenie własnego zakładu na 18 krosien (1858) przy ul. Piotrkowskiej 106. Były to warsztaty ręczne i podobnie jak inni rzemieślnicy Heizel odczuwał dotkliwie konkurencję fabryk pracujących z wykorzystaniem maszyny parowej. Dlatego właśnie wziął aktywny udział w tzw. buncie tkaczy w roku 1861, kiedy to łódzcy rzemieślnicy zdemolowali wnętrze fabryki Scheiblera. Heinzel trafił wtedy nawet do aresztu. Szybko jednak go opuścił i zmienił front. Zamiast dalej buntować się przeciw fabrykom miejscowych potentatów, w 1867 r. założył własną tkalnię mechaniczną. Pozyskiwane dochody inwestował w rozbudowę na sąsiednich działkach zakładów, które z czasem stały się największym w mieście przedsiębiorstwem branży wełnianej, zatrudniającym do półtora tysiąca pracowników pracujących na 900 krosnach. W 1879 r. postanowił wystawić mieszkania dla robotników przy ul. Przejazd, zaś rok później przy budynkach swojej fabryki okazały pałac, który zaprojektował ściągnięty przez niego do Łodzi majster budowlany i niedoszły absolwent architektury Otto Gehlig. Gehlig wkrótce związał się z rodziną Heizlów bliskimi więzami - poślubił córkę Juliusza Józefa, Paulinę - i założył własne, prężnie działające przedsiębiorstwo budowlane.

Marcin Gawryszczak