opis

Zakłady Przemysłowe Karola Eiserta S.A. w czasie II wojny światowej zarządzane były przez rodzinę Eisertów, która przyjęła obywatelstwo niemieckie. Po opuszczeniu Łodzi przez wojska okupanta fabrykę uruchomiono 12 lutego 1945 r., była to akcja oddolna, którą kierował pracownik fabryki i jej pierwszy powojenny dyrektor - Roman Fiszer. Jeszcze przed nacjonalizacją doszło do również oddolnej próby przemianowania przedsiębiorstwa na Państwowe Zakłady Włókiennicze im. marszałka Roli-Żymierskiego (naczelnego dowódcy Armii Ludowej). Oficjalnie jednak po upaństwowieniu przybrało ono nazwę Państwowych Zakładów Przemysłu Wełnianego nr 2. W 1950 r. połączono je z Zakładami Przemysłu Wełnianego - Fabryką nr 12 w Łodzi (dawniej Przemysł Wełniany A. Prussak), tworząc Zakłady Przemysłu Wełnianego im. Norberta Barlickiego. Na fotografii ukazane zostały następujące osoby, poczynając od lewej strony: Gibki (Kierownik Farbiarni), Szumorowski (Kierownik Tkalni), Borysiewicz (podoficer Wojska Polskiego) prawdopodobnie kwatermistrz tak zwanego Ludowego Wojska Polskiego, z którym porozumiewano się w sprawie uruchomienia fabryki, Kostowski Symforian (Dyrektor Administracyjny i Handlowy), Fiszer Roman (Dyrektor Naczelny), Grzelewski Stanisław (Dyrektor Techniczny), Różalski (Kierownik Wykończalni ?), Lasota Wacław (Kierownik Oddziału ... ? - według zachowanych świadectw nazwisko Lasota nosił „manipulant” - tj. niższy urzędnik - zajmujący się w czasie uruchamiania fabryki sprawami zaopatrzenia).

Jerzy Głowacki