opis

Kompozycja abstrakcyjna, dwustronna, złożona z trzech części. Centralne pole to prostokąt w pionie, skrzydła w formie zbliżonej do kwadratu ażurowej powierzchni. Każda z części złożona z pasów skóry mocowanych na drewnianych poprzeczkach o okrągłym przekroju. Skórzane pasy różnej szerokości, gdzie szerokie występują w części środkowej i w prawej (w centrum), a w lewej przy prawym brzegu, na nich umieszczone wąskie pasy, nie gładkie, przetknięte, z supłami i węzłami. Paski wąskie występujące we wszystkich częściach są poprzecinane w nieregularnych odstępach i poprzeplatane. Część środkowa wystaje od góry (wąskie pasy) i od dołu (szerokie pasy, luźne) ponad części boczne. Pasy w niej występujące przymarszczone tak, że tworzy to podziały poziome jak drewniane poprzeczki w częściach bocznych. Pasy szerokie ułożone przemiennie z węższymi, a pomiędzy nimi powierzchnia haftowana wełną ściegiem łańcuszkowym. Tryptyk był prezentowany podczas 6. edycji Międzynarodowego Triennale Tkaniny, Łódź 1988. Ta praca, jak wiele innych kompozycji artysty wykazuje ścisły związek łączący dorobek twórczy małżonków - Dobrosławy i Bogusława Kowalewskich. Materialność wiązanych struktur wpływa na niezwykle rzeźbiarsko-malarski wyraz ich kompozycji. Artyści są wrażliwi na odbierane z otoczenia bodźce. Bogusław Kowalewski wybiera mocną skórę, kiedy Bogusława do swoich splatanych, haftowanych czy aplikowanych prac używa zazwyczaj miękkiej delikatnej wełny. Kreacja artystyczna Kowalewskich opiera się na sensualnej warstwie doświadczeń życiowych, polega jedynie na autentycznych uczuciach. O nierozerwalnej więzi duetu artystów świadczy skromna, choć imponująca ilość indywidualnych wystaw na tle licznych pokazów zbiorowych, głównie partnerskich, organizowanych w kraju i za granicą (stosunek 19 do ponad 200).
Monika Kowalczyk