opis

Huipil, czyli bluzka o kroju poncha bez rękawów, to najważniejszy element kobiecego stroju Indian Maya. Zwykle wykonywany jest z 2 lub 3 prostokątnych kawałków tkaniny, zszytych razem. Tkaniny na bluzki huipiles wyrabia się na przenośnym warsztacie ręcznym, którego górna część przyczepiana jest do drzewa lub pala, dolna zaś za pomocą pasów mocowana do talii tkaczki. Użycie takiego warsztatu ogranicza szerokość tkaniny, która zazwyczaj posiada rozpiętość ramion tkaczki, dlatego też huipiles wykonywane są z kilku kawałków tkaniny. Po uszyciu zdobi się je kolorowym haftem o symbolicznych motywach, nawiązujących do dawnych wierzeń. W zdobieniach występuje jaskrawa kolorystyka, w której dominuje czerwień – symbol energii i życia. W Gwatemali tkactwem zajmują się głównie kobiety. Zaczynają tkać już w dzieciństwie. Swój pierwszy, własnoręcznie wykonany huipil, tkaczka ofiarowuje katolickiemu świętemu – jest to nawiązanie do ofiary składanej dawniej bogini księżyca Ixchel – patronki tkactwa. Produkcja i sprzedaż wyrobów włókienniczych stanowi znaczącą część dochodów gospodarstw domowych w Gwatemali. Najsłynniejszy rynek znajduje się w miejscowości Chichicastenango; wizyta tam jest stałym punktem niemal wszystkich wycieczek turystycznych. Należy nadmienić, że tkactwo należy do nielicznych dziedzin indiańskiego rękodzieła, które zachowało swoją tradycyjną formę (techniki wykonania, surowce, tradycyjne zestawy kolorów i wzornictwo – wiele motywów przetrwało od czasów prekolumbijskich). Prezentowana bluzka wykonana jest na wzór tradycyjnych huipiles .
Lidia Zganiacz