opis

Abstrakcyjna kompozycja złożona z kilkunastu pionowych pasów umocowanych na poprzeczce, drewnianym kiju. Do każdego rzemienia przymocowane odcinki żyłki ułożone poziomo. Układ kompozycyjny zdynamizowany dzięki gradacji barw włókna oraz rozmieszczeniu „piór”. Górna partia układu dwubarwna, gęsto wypełniona o skośnej dolnej linii brzegowej. Dolna część pasów pokryta długimi rzadkimi kosmykami włókna, wydzielając pole w kształcie trójkąta prostokątnego, którego lewy dolny wierzchołek to kąt prosty. Kolorystyka: od góry ultramaryna przechodząca w szary błękit, dół czarny. Kompozycje Bogusława Kowalewskiego wyrażają stałość zmienności, tj. wiatru, emocji, doświadczeń, skupienia myśli, muzycznej symfonii. Artysta obserwuje harmonię ukrytą w powtarzających się rytmach oszczędnie dobranych środków, by zrealizować koncepcję sztuki, która staje się terapią. Bogusław Kowalewski - nestor tkactwa artystycznego w Polsce. Studiował pod kierunkiem Teresy Tyszkiewicz na Wydziale Tkaniny w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych. Dyplom uzyskał w 1964 roku. Przez wiele lat zajmował się grafiką użytkową i wystawienniczą. Tworzył także biżuterię artystyczną oraz scenografię. Wraz z Dobrosławą Kowalewską wykonał kostiumy do filmu „Gniazdo”. Tkaniną artystyczną zajmuje się od 1974 roku. Zadebiutował na I Międzynarodowym Triennale Tkaniny (Łódź 1975). Do swoich splatanych prac wybiera zazwyczaj mocną skórę, kiedy jego żona Dobrosława używa miękkiej delikatnej wełny. Kreacja artystyczna Kowalewskich opiera się na sensualnej warstwie doświadczeń życiowych, polega jedynie na autentycznych uczuciach. O nierozerwalnej więzi duetu artystów świadczy skromna, choć imponująca ilość indywidualnych wystaw na tle licznych pokazów zbiorowych, głównie partnerskich, organizowanych w kraju i za granicą (stosunek 19 do ponad 200). Jego dorobek wzbogaca udział w plenerach tkackich odbytych w Polsce i za granicą.
Monika Kowalczyk