Karta
Urządzenie do ostrzenia żyletek
| Nazwa | Wartość |
|---|---|
| data powstania | XX. 30 |
| miejsce powstania | Polska |
| technika | odlew, sztancowanie |
| materiał | metal, sznurek, ebonit, masa plastyczna |
| wymiary | 3,8 cm x 6,2 cm |
| prawa autorskie | domena publiczna |
| numer inwentarza | CMW 13308/O/1614 |
opis
Ostrzałki do ostrzenia żyletek znane już były w latach 30. XX wieku, czego przykładem jest prezentowany obiekt. W XIX wieku i wcześniej do golenia używano brzytwy, która wymagała niezwykłej precyzji przy goleniu. Samodzielne golenie brzytwą często kończyło się zranieniem, dlatego trzeba było nabrać odpowiednich umiejętności, żeby golenie było bezpieczne. Początkowo balwierzy i cyrulicy specjalizowali się w goleniu brzytwą, później funkcję tę przejęli fryzjerzy. Odejście od używania brzytwy nastąpiło w 1901 roku, w momencie opatentowania przez Amerykanina Kinga Campa Gillette’a maszynki do golenia. Wymyślił on urządzenie do bezpiecznego golenia, gdzie możliwość zacięcia ograniczona była do minimum. W maszynce tej umieszczano żyletkę, która niestety z czasem ulegała stępieniu. Na początku XX wieku dostępność żyletek była jeszcze ograniczona, w związku z tym wymyślono urządzenie, które mogłoby je szybko naostrzyć. Ostrzałka była w formie małego pudełka wykonanego najczęściej z ebonitu. W środku znajdował się uchwyt na żyletkę, który po pociągnięciu sznurka wprawiał ją w ruch, ostrząc tym samym jej krawędzie na wystających elementach, wykonanych ze skóry lub kamienia ściernego.
Anna Grala


