opis

Zapaska naramienna określana mianem – do odziewu, na odziew – to element ludowego stroju kobiecego, który zachował się najdłużej w użyciu. Zapaski takie zarzucano na głowę w razie niepogody; w dni pogodniejsze okrywano nimi ramiona, wiążąc trokami pod szyją. Stąd ich nazwa określająca przeznaczenie. Zapaska wykonana z lniano-wełnianego samodziału o wzorze pasów – pasiaka, wszytego w pasek, tzw. oszywkę; wiązana na troczki zakończone pomponami. Na czerwonym tle (dnie) występują wielobarwne prążki, ujęte w symetryczne zespoły. Symetria podkreślona ściegiem iglicowym, tzw. przewłoczką, wykonaną białą i czarną wełną.
Lidia Zganiacz