opis

Miniatura będąca abstrakcyjną kompozycją przestrzenną. Konstrukcja bryły o formie płaskiego prostopadłościanu; zbudowana z aluminiowej ramki, na którą naciągnięto transparentną tkaninę po dwu stronach. Zewnętrzne brzegi giętego płaskownika obleczone czarną gumą krawiecką. Na przezroczystej powierzchni naklejono paski różnych tkanin i dzianin. Tworzą one podłużne plamy o lancetowatym wykroju. Całość przypomina formę wodorostu. Kształt oraz kolorystyka układu są zróżnicowane względem obu stron obiektu, utworzonego z ciemniejszej oraz bardziej świetlistej gamy barw: czerni i szarości o metalicznym połysku/ perłowej szarości i bieli. Miniatura była prezentowana na 8. Ogólnopolskiej Wystawie Miniatury Tkackiej, zorganizowanej przez Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi (2007). Wówczas podarowana przez autorkę do kolekcji tkaniny współczesnej. Barbara Levittoux-Świderska ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom na Wydziale Malarstwa z 1958 roku uzyskany w pracowni prof. Aleksandra Kobzdeja. Drugi dyplom Wydziału Tkaniny pod kierunkiem prof. Anny Śledziewskiej. W trakcie studiów miała kontakt z prof. Eleonorą Plutyńską oraz Mieczysławem Szymańskim. Zajmowała się także grafiką (wybór technik na metalu). Działalność z zakresu malarstwa, tkaniny unikatowej oraz scenografii. W twórczości artystki kompozycja i treść jest traktowana na równi. Zagadnienie przestrzeni to podstawowy przedmiot jej rozważań plastycznych. Jednak twórczość artystki zmienia się nieustannie, to intymna sztuka związana z życiem. Abstrakcyjne kompozycje w szczególny sposób wyrażają potrzebę „łączności z naturą”. Do swoich prac Levittoux-Świderska często wykorzystuje elementy przyrody tj. liście, ususzone igły i gałęzie. Działalność twórcza artystki została szybko doceniona, co zapewniło jej udział w najbardziej prestiżowych, międzynarodowych wystawach tj. I Triennale Tkaniny w Łodzi (1975) i VII i XII Biennale Tkaniny w Lozannie (1975, 1985).
Monika Kowalczyk