opis

Miniaturowa abstrakcyjna kompozycja Ewy Rosiek-Buszko przedstawia istotne cechy zainteresowań warsztatowych artystki. Łączy różne techniki. Podstawowym materiałem tej pracy jest papier, poddany zabiegom technicznym tradycyjnie związanym z tkaniną. Umieszczony centralnie prostokąt czerpanego papieru zabarwiony został w technice shibori, polegającej na rezerważu – zabezpieczaniu wybranych fragmentów materiału przed dostępem barwnika w kąpieli barwiącej. Powstały promieniste plamy i koncentrycznie, jak w pajęczynie, ułożone linie. Wzór linii artystka rozwinęła krótkimi odcinkami przeszyć – zastosowała haft.
Ewa Rosiek-Buszko (1953 - ) ukończyła krakowską Akademię Sztuk Pięknych. Dyplom, pod kierunkiem Krystyny Zgud-Strachockiej, uzyskała w Pracowni Projektowania Architektury Wnętrz, w 1979. Stypendystka Ministra Kultury i Sztuki (1988) „Artists In Residence’03 Mino Paper Art Village Project” w Japonii (2003); w 2019 otrzymała Stypendium Twórcze Miasta Krakowa. Jest współtwórczynią i członkiem, od 1991, śląskiej grupy tkackiej „Przekaz”; uczestniczy w jej ekspozycjach od 1991. Swoje prace prezentowała na licznych wystawach indywidualnych, w Polsce i poza jej granicami; w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi – w 2009-2010, na wystawie z okazji 30-lecia pracy twórczej. Miniatury artystki uczestniczyły w 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 11 Ogólnopolskich Wystawach Miniatury Tkackiej w Łodzi (1995, 1998, 2001, 2004, 2007, 2010, 2016). Dziedzinami jej artystycznej aktywności są tkanina i ceramika unikatowa, autorski papier ręcznie czerpany a także malarstwo – pastel, akwarela, gwasz, wreszcie fotografia. Często posługuje się papierem. Łączy go z materiałami tkackimi i poddaje różnorodnym zabiegom technicznym; stosuje różne techniki barwienia, haft; posługuje się wycinanką, aplikacją. Tworzy obiekty, w których istotna jest zarówno struktura i rzeźbiarski relief jak i ich relacje z przestrzenią ekspozycyjną. Operują środkami artystycznego wyrazu bliskimi malarstwa i grafiki. W warstwie treści odwołując się do różnych, także mrocznych, aspektów egzystencji, zwrócone są ku afirmacji ładu natury.
Katarzyna Biłas