opis

Śniegowcami, poza dzisiejszym rozumieniem tego określenia tyczącego się charakterystycznego obuwia zimowego, nazywano niegdyś damskie kalosze. Ich nazwa wywodzi się od francuskich galoches, czyli noszonych w Europie do końca XIV w., pierwszych ochronnych butów wykonanych na podeszwie z drewna lub skóry. Kalosze, które pojawiły się w 2 poł. XIX w. i były rodzajem płytkiego obuwia wytworzonego z gumy, nakładano na buty. Miały za zadanie chronić obuwie właściwe od wilgoci i błota. Te przeznaczone dla kobiet, zwane także botkami, były wyższe niż męskie, zapinano je na guziczki i posiadały obcasy, w których mogły pomieścić się obcasy damskich bucików. Kalosze były elementem stroju eleganckiego, oznaką statusu majątkowego, W każdym domu był specjalny kącik przeznaczony na laski czy parasole, obok których odstawiało się mokre, zabłocone kalosze. Był taki zwyczaj w pierwszych latach XX w., że po balu, starszym paniom kalosze zapinali w garderobie panowie, którzy przekroczyli pięćdziesiątkę. Kalosze straciły na popularności w dwudziestoleciu międzywojennym, kiedy to praktycznie wyszły z użycia w przypadku mężczyzn, ze względu na problematyczne zsuwanie się z obuwia. Te damskie natomiast, zastąpiono podszytymi od wewnątrz futerkiem śniegowcami, które wkładano już bezpośrednio na stopę. Inną nazwą, pod którą były kojarzone, to „baciki”, od nazwy czeskiej firmy „Bata”, która jeszcze przed II wojną światową, produkowała je na masową skalę. Śniegowce, w odróżnieniu do kaloszy, nie były traktowane jako obuwie wizytowe, lecz jako te o charakterze codziennym, a po II wojnie światowej, ich głównymi użytkownikami, poza kobietami, były dzieci i robotnicy. Dziś kaloszami potocznie nazywa się także i gumowe buty robocze, tzw. gumiaki czy gumowce.
Marta Galik