opis

W przedwojennych, chrześcijańskich mieszkaniach łódzkich katolików, protestantów i prawosławnych było miejsce szczególne – domowy ołtarzyk, przy którym rodziny spotykały się na wieczornej modlitwie. W większym mieszkaniu mogło to być miejsce na komodzie czy na szafce, w mniejszych – na szafie lub służyła temu umieszczona w narożniku specjalna półeczka. Były tam ustawiane (w zależności od wyznania) figurki porcelanowe Jezusa, Maryi lub innych świętych, krzyż, czy też ikony. Przedmiotom kultu towarzyszyła zazwyczaj para metalowych lichtarzy. Tradycja ta znajduje swoje odzwierciedlenie współcześnie w okresie Bożego Narodzenia, w przygotowywanym do corocznej wizyty duszpasterskiej ołtarzyku. Prezentowana para lichtarzy mosiężnych jest typowa dla tej grupy przedmiotów sakralnych.
Anna Dąbrowicz