Karta
Gobelin
| Nazwa | Wartość |
|---|---|
| tytuł | "Topola" |
| twórczyni/twórca | Czajkowska Hanna |
| data powstania | XX. 1978 |
| miejsce powstania | Polska - Warszawa |
| technika | gobelin |
| materiał | len, wełna, sizal |
| wymiary | 100,0 cm x 100,0 cm |
| prawa autorskie | CMW - właścicielem praw |
| numer inwentarza | CMW 16833/W/1802 |
opis
Praca należy do cyklu „Impresje-Drzewa”. To seria złożona z kilku gobelinów powstałych w latach 1975-1979. Artystka za pomocą abstrakcji, przy użyciu pionowych pasów wątku o zróżnicowanej gamie neutralnych barw, nawiązała do form organicznych. Wertykalny rytmiczny układ barw oraz bogata struktura cieńszych i grubszych nici wątku (wełna i sizal) przybliża kompozycję tkaniny do chropowatej faktury kory drzew. Niewielki gobelin staje się metaforą odnoszącą się do potężnych wysokich roślin ukazanych w detalu. Widoczna siateczka osnowy jest równorzędnym elementem kompozycji. Najbardziej dekoracyjną partią gobelinu Topola jest smuga wątku ułożonego w jodełkę przypominająca ulistnioną gałęź rozciągającą się wzdłuż całej kompozycji.
Swobodna struktura gobelinów Hanny Czajkowskiej wynika z umiejętności warsztatowych artystki, studentki prof. Eleonory Plutyńskiej w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Podobnie jak większość wychowanek mistrzyni - wskrzesicielki tkactwa ludowego, wykonywała tkaniny bezpośrednio na krośnie, korzystając jedynie z orientacyjnego szkicu, bez użycia dokładnego kartonu. Nieodłącznym elementem tkackich kompozycji Czajkowskiej jest ich impresyjny, wyraźnie malarski charakter. Oprócz tkaniny (dyplom na Wydziale Tkaniny w 1956 roku) studiowała również malarstwo u prof. Marka Włodarskiego. W latach 1957-1990 była kierownikiem artystycznym produkcji tkackiej ręcznie wykonywanych gobelinów, kilimów i dywanów w ramach działalności Cepelii (Centralnego Związku Rękodzieła Ludowego i Artystycznego). Pracownik dydaktyczny w zakresie tkactwa na uczelniach wyższych w Holandii, Kanadzie i Nowym Jorku. Laureatka wielu nagród i wyróżnień, stypendystka Ministra Kultury (2005).
Monika Kowalczyk
