opis

Abstrakcyjna kompozycja o układzie pasowym. Pole górnej partii ciemne, z akcentem przebijającej się bieli. Dolna część złożona z białych pasów utworzonych na wzór prześwitów, oddzielonych ciemną wertykalną linią konturu. Całość o fakturalnej powierzchni, na której doszywane kępki ciemnej wełny dynamizują skomplikowaną kompozycję. Gama barwna utrzymana w odcieniach grafitowej czerni, brązu, fioletu, szarości i bieli. W prawym dolnym rogu widnieje sygnatura autorki „HC”. Praca uczestniczyła w 8. Międzynarodowym Triennale Tkaniny (Łódź 2001), podejmując charakterystyczną dla artystki tematykę związaną z materią drzewostanu. Buczyna to las bukowy. Teren, na którym rosną drzewa liściaste, gdzie wśród występującej flory dominują buki. Zbiorowiska leśne zaklasyfikowane do buczyn należą do chronionych obszarów włączonych do europejskiego programu Natura 2000. Złożona struktura gobelinów Hanny Czajkowskiej wynika z umiejętności warsztatowych artystki, studentki prof. Eleonory Plutyńskiej w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Podobnie jak większość wychowanek mistrzyni - wskrzesicielki tkactwa ludowego, wykonywała tkaniny bezpośrednio na krośnie, korzystając jedynie z orientacyjnego szkicu, bez użycia dokładnego kartonu. Nieodłącznym elementem tkackich kompozycji Czajkowskiej jest ich impresyjny, wyraźnie malarski charakter. Oprócz tkaniny (dyplom na Wydziale Tkaniny w 1956 roku) studiowała również malarstwo u prof. Marka Włodarskiego. W latach 1957-1990 była kierownikiem artystycznym produkcji tkackiej ręcznie wykonywanych gobelinów, kilimów i dywanów w ramach działalności Cepelii (Centralnego Związku Rękodzieła Ludowego i Artystycznego). Pracownik dydaktyczny w zakresie tkactwa na uczelniach wyższych w Holandii, Kanadzie i Nowym Jorku. Laureatka wielu nagród i wyróżnień, stypendystka Ministra Kultury (2005).
Monika Kowalczyk