opis

Abstrakcyjna kompozycja wypełniona pionowymi równoległymi pasami. Rytm wertykalnych pasm zdynamizowany został za pomocą nieregularnych plam. W dolnej partii gobelinu, oraz w prawym i lewym górnym rogu, kępki nici ulegają zagęszczeniu. Wyraźny kontrast barwny, a także niejednorodna struktura tkaniny - podobna do chropowatej faktury spękanej kory drzew - ożywia kompozycję. Białe pasy gobelinu wyłaniające się do przodu na tle ciemnych brązów tworzą widok podobny do następujących po sobie pni brzozy widzianych w ruchu. Rozproszone wystające kępki nici, jak nuty na pięciolinii, odnajdują swoje miejsce na pionowym jasnym pasie. Swobodna struktura gobelinów Hanny Czajkowskiej wynika z umiejętności warsztatowych artystki, studentki prof. Eleonory Plutyńskiej w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Podobnie jak większość wychowanek mistrzyni - wskrzesicielki tkactwa ludowego, wykonywała tkaniny bezpośrednio na krośnie, korzystając jedynie z orientacyjnego szkicu, bez użycia dokładnego kartonu. Nieodłącznym elementem tkackich kompozycji Czajkowskiej jest ich impresyjny, wyraźnie malarski charakter. Oprócz tkaniny (dyplom na Wydziale Tkaniny w 1956 roku) studiowała również malarstwo u prof. Marka Włodarskiego. W latach 1957-1990 była kierownikiem artystycznym produkcji tkackiej ręcznie wykonywanych gobelinów, kilimów i dywanów w ramach działalności Cepelii (Centralnego Związku Rękodzieła Ludowego i Artystycznego). Pracownik dydaktyczny w zakresie tkactwa na uczelniach wyższych w Holandii, Kanadzie i Nowym Jorku. Laureatka wielu nagród i wyróżnień, stypendystka Ministra Kultury (2005).
Monika Kowalczyk