opis

Praca należy do serii niemal identycznych kompozycji o wspólnej nazwie „Prześwity”. To abstrakcyjny układ zbudowany poziomymi pasami rozciągającymi się od góry do dołu na całej szerokości tkaniny. Rytmiczny schemat dynamizują diagonalne ciemne pasy stylizowane na wzór bezlistnych gałęzi drzew. Pojawiające się na jasnym tle, ciemne formy barw są zgeometryzowane, a zarazem otrzymały organiczność linii. Całość obwiedziona konturem o zmiennej grubości. Warto zwrócić uwagę na rzadko występujący w twórczości artystki rytm poziomych pasm nici wątku. W późnych kompozycjach tkaczki również odnajdziemy pozornie nieuporządkowaną konstrukcję splotu z dużą ilością wystających nici, efektów przetarć czy błysku. Swobodna struktura gobelinów Hanny Czajkowskiej wynika z umiejętności warsztatowych artystki, studentki prof. Eleonory Plutyńskiej w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Podobnie jak większość wychowanek mistrzyni - wskrzesicielki tkactwa ludowego, wykonywała tkaniny bezpośrednio na krośnie, korzystając jedynie z orientacyjnego szkicu, bez użycia dokładnego kartonu. Nieodłącznym elementem tkackich kompozycji Czajkowskiej jest ich impresyjny, wyraźnie malarski charakter. Oprócz tkaniny (dyplom na Wydziale Tkaniny w 1956 roku) studiowała również malarstwo u prof. Marka Włodarskiego. W latach 1957-1990 była kierownikiem artystycznym produkcji tkackiej ręcznie wykonywanych gobelinów, kilimów i dywanów w ramach działalności Cepelii (Centralnego Związku Rękodzieła Ludowego i Artystycznego). Pracownik dydaktyczny w zakresie tkactwa na uczelniach wyższych w Holandii, Kanadzie i Nowym Jorku. Laureatka wielu nagród i wyróżnień, stypendystka Ministra Kultury (2005).
Monika Kowalczyk