opis

W kompozycji, wykonanej w technice pochodnej gobelinowej, z wyobrażeniem wielokondygnacyjnego budynku, z sylwetkami ludzi na poszczególnych kondygnacjach, krzyżem egipskim, ze zgeometryzowanymi plamami trapezów, trójkątów i prostokątów, z rozmytymi plamami przerywanymi pionowymi liniami, przeplatają się nie tylko rozmaite techniki, ale także tematy, którymi Anna Bednarczuk obecnie i w przeszłości operowała – jest tu zarówno „architektoniczność” barwnych konstrukcji tkanin z lat przeszłych, motyw krzyża pojawiający się w pejzażach artystki i jest wreszcie sylwetka człowieka, który od lat stanowi główny temat prac Bednarczuk. Łącząc techniki haftu, barwienia i zszywania z rytmicznymi akcentami szpareczek z pozostawionymi w nich pojedynczymi osnowami, stosując różnorodne tworzywa Anna Bednarczuk osiągnęła efekt „malarskości”, „”graficzności” tkaniny. W realizacji tej, ukazującej wybitne umiejętności artystki wzbogacania tradycyjnych technik własnymi rozwiązaniami, Bednarczuk po raz kolejny udowadnia, że tkanina nie musi pełnić funkcji dekoracyjnej, lecz może być autonomicznym dziełem, jak obraz czy grafika, działającym nie tylko na zmysły, lecz również intelekt i wyobraźnię odbiorcy.
Bratumiła Leligdowicz