opis

Autorem popiersia jest Albert Rachner (1836 - 1900) – niemiecki rzeźbiarz, czynny we Wrocławiu. Studia rzeźbiarskie odbył najpierw w Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie, a potem w akademii w Monachium. Rzeźba pochodzi z budynku siedziby zarządu Towarzystwa Akcyjnego Manufaktur Bawełnianych Karola Scheiblera przy ul. Targowej 65. Istniało bliźniacze popiersie jego żony Anny Scheibler, niestety, prawdopodobnie nie przetrwało do dziś. Karol Wilhelm Scheibler urodził si e 1 września 1820 r. w Montjoie (Monschau) w okolicach Akwizgramu. Po ukończeniu szkoły podstawowej w rodzinnym mieście kontynuował naukę w gimnazjum w Krefeld, które ukończył w 1837 r. Potem wyjechał do Belgii, gdzie rozpoczął pracę jako pomocnik i tłumacz w przędzalni należącej do Johna Cockerilla. Wiele razy podróżował do Anglii, Szkocji, Austrii, Holandii, Francji i Niemiec i nawiązywał tam kontakty handlowe. W wieku zaledwie 18 lat powierzono mu kierownictwo techniczne całej przędzalni. Po kilku latach przeniósł się do Austrii i w roku 1843 założył w Vöslau pod Wiedniem przedstawicielstwo kilku dużych angielskich firm produkujących maszyny przemysłowe. W czasie Wiosny Ludów został zmuszony do opuszczenia kraju i w 1848 r. przybył do Królestwa Polskiego. Rozpoczął pracę na stanowisku dyrektora przędzalni w zakładach swojego wuja Fryderyka Schlössera w Ozorkowie. Po śmierci wuja Scheibler współpracował z jego synami do roku 1854, nadzorując modernizację zakładów i jego rozbudowę. Poznał wówczas Annę Werner, córkę właściciela fabryk sukna w Zgierzu i Ozorkowie. Ożenił się z nią 16 września 1854 r. 27 października 1853 r. zawarł z magistratem kontrakt, na mocy którego otrzymał w wieczystą dzierżawę plac na terenie tzw. Nowej Dzielnicy przy Wodnym Rynku (obecnie Plac Zwycięstwa). W zamian za to Scheibler zobowiązał się wybudować fabrykę w ciągu dwóch lat. Inwestycja była możliwa do realizacji dzięki znacznym środkom, jakimi dysponował Scheibler, jak i posagowi żony. Oprócz prowadzenia własnego przedsiębiorstwa K. Scheibler był również zaangażowany w działalność społeczną i filantropijną. Zmarł po ciężkiej chorobie 13 kwietnia 1881 r. Został pochowany na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej w Łodzi w części ewangelickiej, w Kaplicy Scheiblerów.

Marcin Gawryszczak