opis

Unikatowa tkanina malowana Anny Brokowskiej. Abstrakcyjna, otwarta kompozycja z tworzących poziome szeregi niewielkich zgeometryzowanych form – zagęszczających się i ciemniejących przy pionowej osi. Wykonane prostym, krótkim gestem, mają kształt wynikający z malarskiego narzędzia – czarne, miejscami obwiedzione niebieskawą szarością, na ugrowym tle. Ożywają dzięki rozproszonym pomiędzy nimi nielicznym „świecącym” plamom jaskrawej żółci – blikom przypominającym migotanie światła na tafli wody. Anna Brokowska (ur. 1928) studiowała Wydziale Włókienniczym w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Dyplom, w pracowni tkaniny drukowanej, pod kierunkiem prof. Teresy Tyszkiewicz oraz w pracowni tkaniny dekoracyjnej, u prof. Marii Obrębskiej-Stieberowej, uzyskała w 1953. Po studiach pracowała w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego. Przez wiele lat współpracowała z polskimi zakładami włókienniczymi. Ma imponujący, wielekroć nagradzany dorobek jako projektantka tkanin realizowanych przez przemysł. Współpracowała z Cepelią – sprawowała nadzór artystyczny nad projektowaniem ubiorów inspirowanych strojami ludowymi. Projektowane przez nią od lat 70. XX w. kilimy i gobeliny, realizowane w spółdzielniach cepeliowskich, znane są nie tylko w Polsce – za pośrednictwem central handlu zagranicznego trafiły do wnętrz w wielu krajach. Od lat, równolegle, zajmuje się rysunkiem i malarstwem. Artystka prezentowała swoją twórczość projektancką i unikatową na licznych wystawach zbiorowych, w Polsce i poza jej granicami oraz na wystawach indywidualnych – dwukrotnie w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, w 1978 i 1984.
Katarzyna Biłas