opis

Bolesław Tomaszkiewicz (1930- ) należy do grupy czołowych polskich twórców tkaniny artystycznej 2 połowy XX wieku. Jest uczniem Lucjana Kintopfa – w 1955 zrealizował pracę dyplomową pod jego kierunkiem w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Artysta o znaczącym dorobku projektanckim w zakresie tkanin dekoracyjnych i odzieżowych, współpracował z zakładami przemysłowymi w Łodzi i w całej Polsce. Jego umiejętności, wiedza i doświadczenie służyły pokoleniom twórców, w tym projektantów polskiego przemysłu włókienniczego – niemal od chwili ukończenia studiów, przez ponad 40 lat był pracownikiem dydaktycznym łódzkiej uczelni artystycznej. Przez lata kierował katedrą tkaniny, był dziekanem Wydziału Tkaniny i Ubioru. Dla twórczości unikatowej profesora Bolesława Tomaszkiewicza charakterystyczne jest stosowanie różnych technik tkackich i w ich obrębie poszukiwania warsztatowe. Efektem są dopracowane technicznie, hołdujące harmonii i klasycznemu porządkowi, a jednocześnie nowoczesne kompozycje. Artysta jest autorem gobelinów, kilimów, tkanin żakardowych i nicielnicowych. Szczególne miejsce w jego dorobku mają w różny sposób realizowane tkaniny podwójne. Komponowane ze znawstwem możliwości wyrazowych tej techniki , eksplorujące jej potencjał konstrukcyjny. Prace artysty, które uczestniczyły w bardzo wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i poza jej granicami, były wielokrotnie prezentowane w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi – na Międzynarodowym Triennale Tkaniny (1975, 1988, 1995, 2001) i na wielu przekrojowych wystawach tkaniny artystycznej; w 2014 miała miejsce retrospektywna wystawa twórczości artysty w CMWL.
Kompozycja abstrakcyjna, w której tandem dwóch pasów o kontrastującej kolorystyce tworzy osiem trójkątów prostokątnych ustawionych parami. W centrum miniatury krzyżujące się pasy na wzór litery X imitują plecionkę, konstruując wzór szachownicy. Bolesław Tomaszkiewicz przy użyciu geometrycznej formy wyraził temat przedstawienia. Tandem to najczęściej dwu elementowy zespół dobrze dobranych jednostek tworzących grupę. Gama barwna kompozycji, jej zestawienie, również koresponduje z tytułem pracy. Zastosowanie dopełniających się barw, czyli ceglastej czerwieni i butelkowej zieleni, pogłębia zróżnicowanie waloru. Wykorzystane zastosowanie, zgodnie z zasadą harmonii barw kontrastujących, stanowi idealne połączenie. Technika wykonania pracy sprawia, że rewers niewielkiego formatu, zbliżonej do kwadratu tkaniny podwójnej zyskuje negatywowy układ kolorystyczny - jedynie w polu centralnym zakomponowanym na wzór plecionki bądź szachownicy. Miniatura weszła do kolekcji tkaniny współczesnej Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi jako dar Norberta Zawiszy, dyrektora instytucji w latach 1981-2013. Mała forma brała udział w wystawie Z dziedzictwa wyprowadzić dalsze twórcze ciągi... Kolekcja tkaniny podwójnej z zbiorach Centralnego Muzeum Włókiennictwa (2008-2010).
Monika Kowalczyk