opis

Bolesław Tomaszkiewicz (1930- ) należy do grupy czołowych polskich twórców tkaniny artystycznej 2 połowy XX wieku. Jest uczniem Lucjana Kintopfa – w 1955 zrealizował pracę dyplomową pod jego kierunkiem w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Artysta o znaczącym dorobku projektanckim w zakresie tkanin dekoracyjnych i odzieżowych, współpracował z zakładami przemysłowymi w Łodzi i w całej Polsce. Jego umiejętności, wiedza i doświadczenie służyły pokoleniom twórców, w tym projektantów polskiego przemysłu włókienniczego – niemal od chwili ukończenia studiów, przez ponad 40 lat był pracownikiem dydaktycznym łódzkiej uczelni artystycznej. Przez lata kierował katedrą tkaniny, był dziekanem Wydziału Tkaniny i Ubioru. Dla twórczości unikatowej profesora Bolesława Tomaszkiewicza charakterystyczne jest stosowanie różnych technik tkackich i w ich obrębie poszukiwania warsztatowe. Efektem są dopracowane technicznie, hołdujące harmonii i klasycznemu porządkowi, a jednocześnie nowoczesne kompozycje. Artysta jest autorem gobelinów, kilimów, tkanin żakardowych i nicielnicowych. Szczególne miejsce w jego dorobku mają w różny sposób realizowane tkaniny podwójne. Komponowane ze znawstwem możliwości wyrazowych tej techniki , eksplorujące jej potencjał konstrukcyjny. Prace artysty, które uczestniczyły w bardzo wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i poza jej granicami, były wielokrotnie prezentowane w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi – na Międzynarodowym Triennale Tkaniny (1975, 1988, 1995, 2001) i na wielu przekrojowych wystawach tkaniny artystycznej; w 2014 miała miejsce retrospektywna wystawa twórczości artysty w CMWL.
W pracy tej Autor eksperymentuje z kolorem na awersie i rewersie tkaniny podwójnej. Kompozycja zgeometryzowana. Składa się z prostokątnego pola z wpisanym kwadratem. W kwadracie umieszczony duży okrągły motyw przypominający silnie zgeometryzowany czteropłatkowy kwiat. Dzięki zastosowaniu osnowy w różnych kolorach na awersie płatki mają różne odcienie czerwieni, a na rewersie zaś tworzą się kwadratowe, różnokolorowe pola. Poniżej znajduje się czarny wąski prostokąt z „napisem” złożonym z liter-symboli. Charakterystycznym elementem pracy jest umieszczona na osi pracy linia wychodzą z kwiatu, tworząca poniżej jedną z „liter” i wychodząca poza nią w formie pojedynczego frędzla z dwóch nitek osnowy. W efekcie linia sprawia wrażenie wydłużonej łodyżki kwiatu.
Ewa Matłaszewska