opis

Marian Stępak (1957-) absolwent Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Dyplom uzyskał 1984 w pracowni malarstwa prof. Stanisława Borysowskiego. Jest profesorem Wydziału Sztuk Pięknych UMK – od 1995 pracuje w Zakładzie Plastyki Intermedialnej, kieruje Pracownią Ikonosfery. Artysta jest autorem kilkudziesięciu wystaw indywidualnych w czołowych galeriach w Polsce i za granicą. Pośród licznych ekspozycji zbiorowych ma w swym dorobku udział w organizowanym przez Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi Międzynarodowym Triennale Tkaniny (2013) i Ogólnopolskich Wystawach Tkaniny Unikatowej oraz Ogólnopolskiej Wystawie Miniatury Tkackiej. Jest twórcą działań performatywnych i autorem instalacji. Tworzy obiekty, w których wykorzystuje tekstylia – zwykle starą zużytą odzież; często i chętnie posługuje się dzianinowymi częściami garderoby. Obleka je na abstrakcyjnie ukształtowane płyty, starannie komponuje. Ze wzorów na użytkowych tekstyliach tworzy swoje nowe, własne układy, intrygujące pod względem plastycznym kompozycje, nawiązujące do grafiki, wystudiowane kolorystycznie. Nie zaciera pamięci o pierwotnej funkcji wykorzystanych przedmiotów. Pozostawia ślady zużycia – plamy, uszkodzenia. Jest w jego twórczości narracja o upływie czasu i przemijaniu. Jednocześnie przewrotnie, w zaskakujących formach, obiekty Mariana Stępaka petryfikują przejawy minionej codzienności. W 1991 Marian Stępak zainicjował działalność niezależnej toruńskiej galerii „Nad Wisłą”, która w 2016, z około 200 wystawami, świętowała 25-lecie istnienia. Galeria prezentuje różnorodne wystawy i działania artystyczne – jest otwarta zarówno na klasyczne dyscypliny sztuki jak i na instalacje, prace site-specific, happening i performance. Marian Stępak jest kuratorem większości wystaw i działań w galerii. W 1992 artysta współuczestniczył w powołaniu Fundacji Praktyk Artystycznych „i...”, organizującej „Ogólnopolskie Spotkania Twórców” i „Wystawy Wielkanocne”. Słowo „Vestiti” w języku włoskim oznacza ubranie bądź zbiór ubrań - tak nazywa się cykl, do którego należą „Spodnie” Mariana Stępaka. Artysta zmontował przestrzenną kompozycję przy użyciu starych spodni od piżamy naciągniętych na drewnianą płytę o wykroju masywnych nogawek spodni. Maskotki pluszowe zostały doszyte do powierzchni powleczonej dzianiny. W zamyśle autora miękkie zabawki są nawiązaniem do wzoru piżamy - motyw baranków. Stępak konsekwentnie odzyskuje stare obiekty z przeszłości, sięgając aż do wspomnień z czasów dzieciństwa. Kiedy szuka inspiracji, przygotowując się do procesu tworzenia, zagląda do sztrychu. Wykorzystuje przedmioty w stanie zastanym - brudne i zakurzone, ale jeszcze nie wyrzucone do kosza. Zmienia ich kontekst - rzeczy użytkowe stają się środkiem artystycznej wypowiedzi, tracą swoją pierwotną funkcję. Zużyte tkaniny i przekształcone elementy niemodnej odzieży pozostają źródłem wspomnień, emocji i uczuć. Stają się one uniwersalnym receptorem dawnych impresji, a jednocześnie dla autora pozostają osobistą pamiątką z przeszłości. Praca brała udział w 12 Ogólnopolskiej Wystawie Tkaniny Unikatowej zorganizowanej przez Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi (2013).
Monika Kowalczyk