opis

Trójwymiarowa kompozycja, w której warstwa splątanych cienkich rzemyków oraz szerokich pasków ze spilśnionej wełny spoczywa w formie z filcu. Na szczycie pojedynczy supeł z wełnianego paska w kolorze czerwieni, kontrastującej z bielą podłoża. Lidia Kuk – za pomocą nieskomplikowanych metod: przeplatania, szycia i montażu – wykonała obiekt przypominający babeczkę podaną na talerzu. Wykorzystanie porcelanowego naczynia, pochodzącego z produkcji fabrycznej, nadaje miniaturze charakter realnego przedmiotu. Technika wykonania wykorzystująca gotowy produkt nazywana jest jako asamblaż (z fr. assemblage - zbiór). Termin funkcjonuje od lat 50. XX wieku. Na początku traktowany on był jako synonim kolażu. Jednak od lat 60. XX wieku jego znaczenie zostało zawężone, określa przestrzenną pracę, składającą się z „nieartystycznych” obiektów. Zazwyczaj artyści tworzą kompozycje, które są złożone z kilku gotowych przedmiotów codziennego użytku. Mogą to być niepotrzebne, zniszczone rzeczy, bądź fragmenty form organicznych.
Monika Kowalczyk