Karta
Miniatura
| Nazwa | Wartość |
|---|---|
| tytuł | "Dendryty" z cyklu "Struktury fraktalne" |
| twórczyni/twórca | Bergel Ewa |
| data powstania | XXI. 2012 |
| miejsce powstania | Polska - Bielsko-Biała |
| technika | klejenie;, rysunek odręczny markerem na włókninie |
| materiał | tkaniny bawełniane i wiskozowe oraz włókniny syntetyczne klejone na kartonie i tekturze falistej |
| wymiary | 17,0 cm x 17,5 cm |
| prawa autorskie | CMW - właścicielem praw |
| numer inwentarza | CMW 18764/W/2066 |
opis
Kompozycja przedstawia grupę bezlistnych drzew na tle gór. Motywy uproszczone. Konary i dalsze odgałęzienia drzew nachylone są pod kątem zbliżonym do prostego. Drzewa widoczne na tle dwóch gór na drugim planie.
Motywy gór wycięte z kilku rodzajów tkanin; na całość nałożona półprzezroczysta flizelina z rysunkiem drzew, wykonanym markerem. Kolory: rozbielona ciepła czerwień, biel, róż, błękit, szary, czerń.
Ewa Bergel, rysując drzewa, sprowadziła ich pokrój do klarownego fraktalnego układu. Matematyczna regularność i samopodobność struktur występujących w przyrodzie, fraktalna budowa wielu obiektów istniejących w naturze stanowi przedmiot twórczych interpretacji dokonywanych przez artystkę. Tytułowe słowo – „ Dendryty” – jest wieloznaczne. Pochodzi od greckiego „déndron” – „drzewo” i oznacza wypustkę komórki nerwowej, czy układ kryształów, ale także wykres mający charakterystyczną budowę.
Miniatura uczestniczyła w 10 Ogólnopolskiej Wystawie Miniatury Tkackiej, w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi w 2013. Podarowana po wystawie. Ewa Bergel
ukończyła Wydział Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom, w Pracowni Projektowania Architektury Wnętrz prof. Jana Budziło, otrzymała w 1971. W latach 1983 i 1986 była stypendystą Ministra Kultury i Sztuki.
Zajmuje się projektowaniem wnętrz i ich wyposażenia oraz detali architektonicznych; uprawia twórczość w zakresie sztuki włókna – realizuje gobeliny, tkackie obiekty przestrzenne i reliefy, obiekty z wikliny, miniatury tkackie. Miała kilkanaście wystaw indywidualnych. Była współzałożycielem – w 1991 – i jest członkiem Grupy Przekaz, skupiającej artystki związane ze sztuką włókna na Śląsku. Od początku lat 80. uczestniczy w wystawach zbiorowych – w Polsce i poza jej granicami, zdobywając nagrody i wyróżnienia za swoje unikatowe kompozycje – gobeliny, kompozycje przestrzenne, prace małego formatu. Od lat jej twórczość jest obecna w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi. Artystka brała udział w 13 Międzynarodowym Triennale Tkaniny, w CMW w Łodzi, w 2010. Miniatury będące dziełem artystki uczestniczyły w 6, 7, 8, 9, 10, 11 Ogólnopolskiej Wystawie Miniatury Tkackiej, w CMW ( 2001, 2004, 2007, 2010, 2013, 2016).
W czasie studiów na Akademii krakowskiej zajęcia z zakresu matematycznych podstaw projektowania przyniosły jej wzbogacenie wiedzy z zakresu geometrii i pogłębienie rozumienia przestrzeni matematycznej. Żywo zainteresowana współczesnymi badaniami naukowymi, szczególnie chętnie skupia się na interpretacji zjawisk badanych przez fizykę i matematykę. Interesuje się matematycznymi regułami obecnymi w świecie przyrody i przekłada na język twórczości idee współczesnej nauki.
Katarzyna Biłas

