opis

Kompozycja przedstawiająca. Pionowy prostokąt podzielony na trzy pola: w górnym motywy czapli, pośrodku - ryby, u dołu - stylizowanej rośliny z szablastymi liśćmi i kwiatostanem w kształcie kłosa. W każdym polu motywy przedstawione na trzy sposoby: wielobarwne w upraszczającej geometryzującej stylizacji, obok sprowadzone do rysunku konturu i przedstawienia sylwety. Pola w szerokich obramieniach. Gobelin jest utrzymany w żywej kolorystyce – na jasnym pastelowym tle wielobarwne motywy w nasyconych kolorach, czerwone linie rysunku i szare sylwety. Obramienie u góry czerwone, ku dołowi ciemnieje. Dekoracyjna, pozornie radosna tkanina Esther Serpionovej, zawiera autorską refleksję, przypomnienie o współczesnych ekologicznych problemach ludzkości. Nawiązuje do publikowanej od 1963 przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody (IUCN) Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych – rejestru organizmów zagrożonych wyginięciem. Artystka, posługując się symbolami, wyraża swój niepokój o niszczoną przyrodę. Kontury i sylwety, wpisane obok barwnych przedstawień, uosabiają rośliny i zwierzęta, które wyginęły. Biegłość warsztatowa artystki sprawiła, że zastosowane , jak w ludowym szmaciaku, wątki z recyklingu – umiejętnie dobierane i melanżowane fragmenty materii ze zużytych ubrań – zyskały wyraz najprzedniejszej gobelinowej wełny. Gobelin uczestniczył w 14. Międzynarodowym Triennale Tkaniny, w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, w 2013; wówczas podarowany. Esther Serpionova (ur. 1943) ukończyła Odeską Szkołę Artystyczną im. B. Grekova (specjalność – rzeźba). Następnie studiowała w Leningradzkim Państwowym Instytucie Teatru, Muzyki i Kinematografii i ukończyła Wydział Produkcji Artystycznej. Uprawia twórczość w dziedzinie rzeźby, grafiki, malarstwa, scenografii, tkaniny artystycznej. Kieruje pracownią pisania ikon w żeńskim monasterze św. Michała Archanioła w Odessie. Jest docentem Katedry Grafiki Państwowego Południowo-Ukraińskiego Uniwersytetu Pedagogicznego w Odessie.
Katarzyna Biłas