opis

Bolesław Tomaszkiewicz (1930- ) należy do grupy czołowych polskich twórców tkaniny artystycznej 2 połowy XX wieku. Jest uczniem Lucjana Kintopfa – w 1955 zrealizował pracę dyplomową pod jego kierunkiem w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Artysta o znaczącym dorobku projektanckim w zakresie tkanin dekoracyjnych i odzieżowych, współpracował z zakładami przemysłowymi w Łodzi i w całej Polsce. Jego umiejętności, wiedza i doświadczenie służyły pokoleniom twórców, w tym projektantów polskiego przemysłu włókienniczego – niemal od chwili ukończenia studiów, przez ponad 40 lat był pracownikiem dydaktycznym łódzkiej uczelni artystycznej. Przez lata kierował katedrą tkaniny, był dziekanem Wydziału Tkaniny i Ubioru. Dla twórczości unikatowej profesora Bolesława Tomaszkiewicza charakterystyczne jest stosowanie różnych technik tkackich i w ich obrębie poszukiwania warsztatowe. Efektem są dopracowane technicznie, hołdujące harmonii i klasycznemu porządkowi, a jednocześnie nowoczesne kompozycje. Artysta jest autorem gobelinów, kilimów, tkanin żakardowych i nicielnicowych. Szczególne miejsce w jego dorobku mają w różny sposób realizowane tkaniny podwójne. Komponowane ze znawstwem możliwości wyrazowych tej techniki , eksplorujące jej potencjał konstrukcyjny. Prace artysty, które uczestniczyły w bardzo wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i poza jej granicami, były wielokrotnie prezentowane w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi – na Międzynarodowym Triennale Tkaniny (1975, 1988, 1995, 2001) i na wielu przekrojowych wystawach tkaniny artystycznej; w 2014 miała miejsce retrospektywna wystawa twórczości artysty w CMWL.
Kompozycja nieprzedstawiająca, niesymetryczna; z umieszczoną w prostokątnym polu plamą o rozczłonkowanych brzegach, styczną z bokami i dołem pola, podzieloną w pionie, na lewo od osi, na dwie nieznacznie zróżnicowane walorowo strefy; lewa jaśniejsza przy linii podziału, cieniowana, ciemniejąca ku bokowi. Wewnątrz plamy, u góry - trzy niewielkie poziomo rozciągnięte plamy; powierzchnia i tło pokryte zorientowanymi poziomo liniami i smugami. Na powierzchni kompozycji, rysowana ołówkiem, siatka kratkówki: 15 x 10 kwadratowych pól.