Karta
Znaczek: 25 "Wiskord" Szczecin
| Nazwa | Wartość |
|---|---|
| data powstania | XX. 1973 |
| miejsce powstania | Polska - Szczecin |
| technika | bicie, oksydowanie |
| materiał | metal |
| wymiary | 2,0 cm x 1,5 cm |
| prawa autorskie | domena publiczna |
| numer inwentarza | CMW 19744/H/2628 |
opis
Metalowy, wykonany w kształcie nieregularnego owalu, znaczek wydany w 1973 r. z okazji 25-lecia istnienia Zakładów Włókien Sztucznych „Wiskord” w Szczecinie (dzielnica Żydowce), dawnej fabryki hrabiego Guido Henckel von Donnersmarck. Od początku swego istnienia, tj. od 1901 r., fabryka specjalizowała się w produkcji jedwabiu celulozowego metodą wiskozową (hrabia nabył na to prawa patentowe), a w roku 1917 rozpoczęto również wytwarzanie włókien na liny dla Marynarki Wojennej, woreczki na proch, pończochy czy jedwabną bieliznę. Przed wybuchem II wojny światowej firma nazywała się: Vereinigte Glanzstoff Fabriken AG Wuppertal-Elberfeld-Sidofsauer (lub Vereinigte Glanzstoff Fabriken AG Elberfeld Werk Sydowsaue). Fabryka funkcjonowała do 1944 r. – poniosła straty w wyniku zniszczeń wojennych i grabieży fabrycznego wyposażenia. Odbudowa zakładów trwała trzy lata. Ze względu na fakt, iż firma była mieniem poniemieckim, stała się ona w 1946 r. własnością Skarbu Państwa i zmieniono jej nazwę na Państwowa Fabryka Sztucznego Jedwabiu nr 1 w Żydowcach (inna nazwa: Państwowa Fabryka Sztucznego Jedwabiu nr 4 w Żydowinie). Produkcję uruchomiono w 1948 r., a w następnym roku przedsiębiorstwo przemianowano na Szczecińskie Zakłady Włókien Sztucznych Wiskord. Oprócz sztucznego jedwabiu i włókien wiskozowych w tych zakładach produkowano także kord, włókna polipropylenowe oraz kasety magnetofonowe C60 i C90 (od 1976 r.). Na początku lat 70. XX w. zmieniono nazwę fabryki na Zakłady Włókien Chemicznych Chemitex Wiskord i pod taką nazwą funkcjonowała do 2000 r. – budynki po dawnej fabryce nie zostały zagospodarowane, jednak znajdująca się na tym terenie wieża (uważana za najwyższą w Szczecinie) wykorzystywana jest do celów radiokomunikacyjnych i jest ona również atrakcją architektoniczną miasta.
Agata Śródkowska

