opis

Krawat (z fr. cravate), będący atrybutem eleganckiego mężczyzny, a także ozdobą jego stroju. Przyjmuje on formę wąskiego paska tkaniny do wywiązywania wokół szyi na kołnierzyku koszuli, a wywodzi się od jedwabnych kolorowych chust, które nosili oficerowie chorwackich wojsk, którymi zachwycił się król Ludwik XIV w 2 poł. XVII w. Krawaty zaczęły być modne w Anglii, następnie i w Europie. Największą ewolucję przeszły jednak na pocz. XX w. Obecny kształt krawata, z formą krojoną po skosie tkaniny zawdzięczamy Jesse Langsdof’owi, który w 1926 r. ww. opatentował swój sposób szycia, by ten mniej się gniótł i był bardziej plastyczny w trakcie wiązania węzłów. Niezależnie od tego, czy krawat przeznaczony jest/był do stroju oficjalnego, czy codziennego, nie powinien był być brudny, pogięty, czy załamany. Prasowanie krawatów nie należy do najprostszych czynności. Do tego celu w latach 20.-30.XX w. wymyślony został przyrząd do prostowania krawatów. Obiekt został ostemplowany zakładowymi pieczęciami „Gentleman WARSZAWA” i oznaczeniami „PATENT NR 3071”, „aparat cechowany” jak i „INSTYTUT GOSPODARSTWA DOMOWEGO”, który ujęto z logotypem. Instytut Gospodarstwa Domowego wyróżniał za pomocą Cechy Instytutu określone wymagania dostępnych na krajowym rynku artykułów gospodarstwa domowego. Jedne z „Postanowień” IGM mówiły o tym, że m.in. „Par. 4. Cechę Instytutu otrzymać może przedmiot, który po poddaniu badaniu wykaże: a) że zarówno materiał, z którego jest wykonany, jak i obróbka i przerób tego przedmiotu odpowiadają celowi w najszerszym zakresie, b) że przedmiot okazuje istotną pomoc w gospodarstwie domowem, przyczyniając się do oszczędności czasu i wysiłku w jego użytkowaniu, c) że cena jego jest odpowiednią …”.
Marta Galik