opis

Wiatyk w liturgii katolickiej to ostatnia Eucharystia, przyjęta przez osobę umierającą. Zazwyczaj udzielana jest w domu chorego. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa viaticum, co oznacza „zapasy na drogę”. Ksiądz udziela sakramentu w domu chorego, a komunia przenoszona jest w bursie, czyli zdobionej kopercie lub torebce w odpowiednim kolorze liturgicznym. W centrum awersu umieszczone zostało przedstawienie Dzieciątka Jezus z krzyżem, spoczywającego na kłosach zbóż. Wizerunek Dzieciątka otoczony okrągłym obramieniem przypominającym koronę cierniową z wyrastającymi z niego czterema stylizowanymi liliami. Przedstawienie to jest przesycone chrześcijańską symboliką. Korona cierniowa i krzyż to zapowiedź Męki Pańskiej, ale otaczające Chrystusa lilie zapowiadają już życie wieczne. Ciernie przeistaczające się w lilie można potraktować więc jako zapowiedź Zmartwychwstania i czystej duszy dążącej do Boga. Podobne znaczenie mają kłosy zbóż na, których spoczywa Dzieciątko Jezus. To z jednej strony Eucharystia a z drugiej narodziny i zmartwychwstanie. Całość obwiedziona pasmanteryjną bordiurą, utrzymana w pastelowej, biało-żółtej tonacji. Bursa usztywniona jest kartonem i zamykana patką z guzikiem.
Ewa Matłaszewska