opis

Śliniakiem nazywa się rodzaj fartuszka dziecięcego, zakładanego pod szyją, na dekolcie i wiązanego bądź zapinanego z tyłu na karku. Ten pochodzący z lat 30. XX w. śliniak niemowlęcy uszyty został z dwóch warstw tkanin bawełnianych: cieńszej o splocie płóciennym na wierzchu, grubszej o splocie skośnym pod spodem. Taka kombinacja tkanin zabezpieczała ubranie przed plamami ze śliny i jedzenia. Rodzaj użytej tkaniny pomagał w utrzymaniu śliniaka w czystości. Tkaninę bawełnianą w razie potrzeby można było zawsze wygotować. Sama nazwa śliniak pochodzi od francuskiego słowa bavette (polska nazwa bawet). Bawet był rodzajem ozdoby w formie trójkątnego, bogato zdobionego kawałka tkaniny, przykrywającego z przodu gorset sukni à la française, niezwykle popularnej w XVIII w. W XX w. bawetem zaczęto określać przednią, podtrzymującą część ubioru robotniczego (spodnie ogrodniczki, fartuch roboczy), dziecięcego (fartuszek, sukienka) oraz damskiego (bluzka, sukienka). Jego trójkątny kształt przyjął formę trapezową i prostokątną. Najmniej spektakularną jednak formą wywodzącą się z historycznego bawetu jest śliniak dziecięcy.
Marta Galik