opis

Krótka sukienka o formie trapezowej, której charakterystycznym akcentem jest biały kołnierzyk i czerwona kokarda, pochodzi najprawdopodobniej z okresu 1968-1971. Została uszyta przez Czesławę Kujawską – krawcową pracującą na co dzień dla łódzkiego Domu Mody Przemysłu Odzieżowego „Telimena”. Lata 60. XX wieku to czas, w którym do głosu doszło młode pokolenie, a co istotne pojawiła się wówczas moda młodzieżowa. W Londynie w tym okresie królowała Mary Quant i jej butik Bazaar przy King’s Road. Oprócz nowatorskiej długości sukienek, brytyjska projektantka lansowała również widoczne, białe kołnierzyki, które zdobią zabudowaną, pozbawioną dekoltu sukienkę czy bluzkę. Ten typ kołnierzyka nazywany był kołnierzykiem Piotrusia Pana, a określenie to przyjęło się od postaci, w którą wcieliła się amerykańska aktorka Maude Adams w 1905 roku na scenie Broadwayu. Wcześniej podobny kołnierzyk, o nieco bardziej zaokrąglonej formie, pojawił się w powieści „Klaudyna w szkole” autorstwa Sidonie-Gabrielle Colette z 1900 roku, co sprawiło, że w modzie przyjęło się określenie „kołnierzyka Klaudyny” („Col Claudine”). Mary Quant w swoich projektach przewrotnie wykorzystała ten akcent, kojarzący się do tej pory z grzecznymi uczennicami i postaciami rodzącego się wówczas nurtu literatury dziecięcej, tworząc z niego graficzny, stonowany dodatek, który stanowił kontrast dla kolorowych i wzorzystych tkanin wykorzystywanych przy tworzeniu kolekcji. W sukience z kolekcji Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi widać wpływ tej mody, a biały kołnierzyk został dodatkowo ozdobiony czerwoną kokardą.

Aneta Dmochowska