opis

Letnia sukienka zdobiona wzorem w poziome błękitne pasy na czarnym tle pochodzi z drugiej połowy lat 50. XX wieku. Obiekt ten jest przykładem odzieży otrzymywanej w paczkach ze Stanów Zjednoczonych w ramach pomocy krajom wyzwolonym po zakończeniu II wojny światowej. Działalnością tą zajmowała się utworzona w 1943 roku organizacja United Nations Relief and Rehabilitation Administration (Administracja Narodów Zjednoczonych do spraw Pomocy i Obudowy) – w skrócie UNRRA. W Polsce ze względu na ogromny wpływ pomocy na stopniową odbudowę kraju ukuto pieszczotliwy i żartobliwy zwrot „Ciocia Unra”. Między rokiem 1945 a 1947 dostarczono do Polski około dwa miliony produktów, wśród których były również tkaniny i ubiory. Sukienka z kolekcji Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi jest przykładem wykorzystywania tego typu odzieży i przerabiania jej przez domowe krawcowe – tę przerobiła Czesława Kujawska, która na co dzień pracowała w łódzkim Domu Mody Przemysłu Odzieżowego „Telimena”. Modyfikacje dotyczyły góry sukienki i talii. Sam krój jest charakterystyczny dla lat 50. XX wieku, kiedy to w Paryżu trendy dyktował Christian Dior. Francuski projektant, debiutujący w 1947 roku, zaproponował kobietom kolekcje pełną modeli mocno podkreślających talię, a nowy wizerunek został okrzyknięty mianem „New Look”. Przez kolejną dekadę dominowały rozkloszowane spódnice i sukienki, co mocno widoczne było również na srebrnym ekranie, gdzie królowała Audrey Hepburn w takich produkcjach jak „Rzymskie Wakacje” (1953), „Sabrina” (1954) czy „Zabawna buzia” (1957).
Aneta Dmochowska