opis

Lniano-bawełniane nakrycia, tzw. prześcieradła, używane były do przykrywania łóżek przy szczególnych okazjach, takich jak: święta kościelne, uroczystości rodzinne. Pełniły również funkcje obrzędowe: wchodziły w skład wiana panny młodej (było prezentem oczepinowym dla panny młodej od chrzestnej matki), owijano nimi niemowlę do chrztu. W tkaninach tych „źródłem” ornamentu są efekty fakturalne splotu (najczęściej motywy kostkowe) i – w mniejszym stopniu – kolorystyczne, wynikające z różnicowania bieli różnych surowców (len i bawełna) lub stopnia wybielenia lnu. Wzór – ujęty w pasy ornamentalne – składający się z szeregu mniejszych i większych kosteczek, wykonywany jest zazwyczaj białą bawełną na szarym, niebielonym tle z lnu. Tkaniny te były zszywane z dwóch części (lub łączone koronkową wstawką), gdyż wykonywano je na wąskich krosnach (70-80 cm szerokości). Czasami zdarzały się błędy w tkaniu, które ujawniały się w miejscach połączenia – ornament na obydwu częściach nie stanowił wówczas kontynuowanej całości. Ten rodzaj tkanin ozdabiany był często – wzdłuż jednej, dłuższej krawędzi – koronką szydełkową zakończoną pomponami.
Lidia Zganiacz