Karta
Biżuteria - naszyjnik
| Nazwa | Wartość |
|---|---|
| data powstania | XX. 70 |
| miejsce powstania | Chiny |
| technika | wycinanie; rzeźbienie; szlifowanie; przewlekanie |
| materiał | kość bawola; nić bawełniana |
| wymiary | 0,4-0,7; cm x 61,0 cm |
| prawa autorskie | domena publiczna |
| numer inwentarza | CMW 20951/O/3426 |
opis
Datowany na lata 70. XX w. naszyjnik w stylu rustykalnym pochodzi z Chin (ChRL) i został wykonany z kości bawolej. Użycie kości zwierzęcej jako surowca do wyrobu biżuterii nie jest niczym odkrywczym. Ludzkość wykorzystuje ją od początku swojego funkcjonowania. Wyroby z kości cieszą się niegasnącym uznaniem, a opanowanie rzemiosła zajmuje lata ciężkiej pracy. Kość, a dokładniej piszczel kości wołowej, bo to jej przeważnie używają rzemieślnicy, jest materiałem nie tylko ekologicznym, ale i trwałym. Ma charakterystyczny kolor określany jako ecru. Twardość jej -jako surowca- określić można pomiędzy twardością drewna a metalu. Z powodzeniem można więc ją ciąć, szlifować, a także wiercić w niej dziury. Każdą część wykonuje się osobno, ręcznie, maszyny wykorzystywane są do obróbki. Oprócz biżuterii i wszelkiego rodzaju galanterii ozdobnej, z kości wykonuje się także łyżki, guziki, noże, klawisze organowe, łyżki, obrazki.
Marta Galik

