opis

Lata 30. XX w. w modzie damskiej to powrót do sylwetki eleganckiej, tradycyjnej oraz z delikatnie podkreślonymi walorami kobiecości. Talia wróciła na swoje miejsce, biodra i biust zaczęto dyskretnie podkreślać. Wszystkie te zmiany pociągnęły za sobą zmiany również w obrębie bielizny, dziennej i nocnej, nie tylko w obrębie ich kroju, ale i rodzaju zdobień. Kolory królowały, najmodniejsza bielizna była jednak różowa w najróżniejszych odcieniach. Koszulki nocne szyto z tych samych tkanin co dzienne. O ile ich doły nie były krojone ze skosu, to rozstawiano je bokami. Ozdabiały je niewielkie dekolty i przeważnie krótkie rękawki, pod biustem lub w talii były przewiązywane. W połowie lat 30. XX w. koszule nocne bardzo często zdobiono inkrustracjami z koronek bądź haftów, a formalnie zaczęły one przypominać toalety wieczorowe. W tej dekadzie bielizna stała się bliższa ciału, a do tej produkcji coraz częściej wykorzystywano rozpowszechnione wcześniej tkaniny i dzianiny z włókien sztucznych, co znacząco wpłynęło na przystępność cenową asortymentu. Dzianinową bieliznę szyto w specjalistycznych szwalniach, branża rozwijała się prężnie. Pierwsze włókno syntetyczne poliamidowe opatentowano w 1937 r. w USA. Nylon, bo o nim mowa, odporny na ścieranie i rozciąganie oraz łatwo poddający się barwieniu, zrewolucjonizował cały bieliźniany przemysł.
Marta Galik