opis

Uszyta przez „domową krawcową” w połowie lat 80. XX w. narzutka, stanowi doskonały przykład umiejętności krawieckich i kreatywności. W czasach niedostatku, z lichej jakości tkaniny – w tym przypadku z nieprzyjemnej w dotyku koronki maszynowej z włókna poliestrowego, przy odrobinie fantazji i niebywałej precyzji wykonania, to właśnie krawcowe tworzyły w głębokim PRL-u ubrania ponadczasowe. Ludzi nie było stać na regularne zamawianie, kupowanie ubrań. Dlatego też odszywali wzory po godzinach pracy, sami, bądź powierzali ich realizacje krawcowym, by następnie korzystać z nich prze lata.. Zwrócić należy uwagę na jakość wykończenia, w którym to brzegi dookoła wyrobu podszyto na maszynie podwójnie złożonymi pliskami z tiulu poliestrowego, co nie dość, że stabilizowało wyrób, to zabezpieczało odzież, z którą narzutka była kompletowana przed ewentualnym zniszczeniem (spilingowaniem powierzchni tkaniny przez tarcie ostrej w swej strukturze i fakturze koronki).
Marta Galik