opis

Lniano-wełniana tkanina o wzorze pasów – pasiak – uznawana jest za najbardziej typową dla polskiego tkactwa ludowego. Wzory pasowe stosowane były zarówno w tkaninach dekoracyjno-użytkowych, jak i odzieżowych. Wełniane tkaniny dekoracyjno-użytkowe były często we wzory będące połączeniem pasów z elementami kostkowymi, uzyskiwanymi techniką przetykania lub tkania „przez deskę”. W regionie rawskim dywanami lub kilimami określa się tkaniny wełniane lub lniano-wełniane o wzorze pasów lub kraty, służące do przykrywania łóżek. Zazwyczaj były one zszywane z dwóch części, gdyż wykonywano je na wąskich krosnach (70-80 cm szerokości). Czasami zdarzały się błędy w tkaniu, które ujawniały się w miejscach połączenia – ornament na obydwu częściach nie stanowił wówczas kontynuowanej całości. Ten rodzaj tkanin ozdabiany był często – wzdłuż jednej, dłuższej krawędzi – wielobarwną, wełnianą koronką szydełkową zakończoną pomponami, tzw. obróbką. Tkaniny tego typu pełniły niekiedy rolę okrycia wierzchniego – kobieta otulała się taką tkaniną cała, gdy sama lub z dzieckiem na ręku, wychodziła z domu w zimny dzień.
Lidia Zganiacz