opis

Lata 70. XX w., to dekada, w której obok siebie istniały trzy bardzo wyraziste i ważne dla mody późniejszych lat style, zarazem i subkultury: hippie, disco i punk. Każda maksymalnie różna od drugiej, każda z rzeszą „wyznawców”. I tak w stylu hippie, głoszącym zwrot ku naturze, modne były motywy kwiatowe i wzory zwierzęce, frędzle, skóry i wszelkie etniczne inspiracje (boho). Dla hipisów najważniejsza była zabawa, wolność, miłość i pokój. Punk, którego punktem wyjścia był brak jakiejkolwiek ideologii, a także brak poparcia dla instytucjonalizacji życia społecznego, kojarzony jest natomiast z ćwiekami, agrafkami, wytartymi skórzanymi kurtkami, poszarpanymi t-shirtami oraz spodniami z niezliczoną ilością dziur. Styl disco rozwinął się wraz ze wzrostem popularności muzyki disco, w wyniku czego powstawało w tym czasie dużo dyskotek, na które tłumnie uczęszczali młodzi ubrani w błyszczące kombinezony, miniówki, szerokie dzwony, koszule z szerokimi kołnierzami, cekinowe, winylowe i i lureksowe kreacje, a do tego wszystkiego buty na platformach. Choć buty na platformach nie były w modzie nowością, to w latach 70. stały się bardziej uniwersalne. Spotykało się je tak samo w modzie damskiej jak i męskiej, w stylizacjach na dzień jak i na wieczorne wyjścia. Jeszcze dekadę wstecz panie biegały na płaskich balerinach, aż tu nagle w stroju pojawiły się wysokie, toporne wręcz platformy, a obok nich niebotycznie wysokie słupkowe obcasy. Całe obuwie było często kanciaste, do tego często i ekstrawaganckie kolorystycznie. Mimo, iż formy obuwia na platformie i słupkowym obcasie były wizualnie ciężkie, to jednak cieszyły się bardzo dużym powodzeniem u przedstawicieli obydwu płci, ponieważ buty tego typu dodawały ich użytkownikom kilku centymetrów wzrostu, a w przypadku kobiet – były po prostu wygodniejsze od klasycznych szpilek. Prezentowany obiekt to pochodzące z lat 70. XX w., wykonane z lakierowanej skóry, buty damskie na platformie i słupkowym obcasie.
Marta Galik