opis

W regionie kieleckim o charakterze kobiecego stroju ludowego decydowały samodziałowe tkaniny w pasy (pasiaki), wykorzystywane na spódnice, zapaski naramienne (na odziew, do odziewu) i przedsobne (do pasa) - zakładane na spódnice jak fartuchy. Ubraniowa tkanina kielecka należy do najbardziej archaicznych w swoim charakterze i równocześnie najszlachetniejszych walorowo. Najstarsze pasiaki kieleckie komponowane były z prążków bordowych i czarnych, w późniejszym okresie także pomarańczowych i zielonych. Najdłużej zachowały się zapaski naramienne. Jeszcze w latach 60. XX wieku były powszechnie noszone przez starsze pokolenie. Pełniły rolę okrycia wierzchniego; noszono je zarzucane na ramiona, osłaniały tył i boki, były długie – starszego typu sięgały nawet do kostek. Zapaski naramienne szyto podobnie jak te do pasa, były tylko większe i miały zwykle szerszy pasek (oszewkę), do brzegów którego doszywano troczki z plecionego lub skręconego sznureczka, niekiedy zakończonego barwnymi pomponikami, służące do zawiązywania zapaski wokół szyi.
Lidia Zganiacz