opis

We wszystkich domach żydowskich, na szabat używano pary stojących, przeważnie jednoświecowych świeczników. Święto szabatu przypadało, według kalendarza żydowskiego, każdego siódmego dnia tygodnia – w dniu świętego odpoczynku i modlitwy. W ciągu wieków ustaliła się oficjalna liturgia i bogaty obyczaj tego święta. W piątek wieczorem, po modłach w synagodze, w religijnych żydowskich domach urządza się uroczystą kolację. Gospodyni zapala dwie świece przed rozpoczęciem szabatu, odmawiając przy tym specjalne błogosławieństwo. Ojciec rodziny odmawia Kiddusz ( hebr. poświęcenie ) przed posiłkiem. Prezentowana para jednakowych, platerowych świeczników szabasowych wykonana została w wytwórni judaików, wyrobów srebrnych i platerowych żydowskiego jubilera Icka Ehrlicha w Warszawie. Eklektyczne świeczniki mają kompozycję trójdzielną. Profil stopy zdobiony trzema grupami złożonymi z kwiatków. Trzon ujęty dwoma kulistymi, spłaszczonymi nodusami, podzielony kanelurami i rzędami motywów owalnych na płyciny ozdobione motywami roccailowymi zakończonymi u dołu kwiatkami. Tuleja cylindryczna, zdobiona motywem kłosów ułożonych w ornament o charakterze klasycystycznym. Profitka miseczkowa odwrócona i podobnie jak stopa świecznika ozdobiona została motywem kwiatowym. Na stopie każdego ze świeczników punca "I. EHRLICH" oraz numery seryjne. Prezentowane świeczniki prawdopodobnie należały do religijnych, uboższych łódzkich Żydów. Choć nie odbiegają formą od wyrobów srebrnych to zostały wykonane z posrebrzanego taniego stopu metali. Świeczniki mają też zapewne długą i burzliwą historię. Są zniszczone, poczerniałe, a jeden z nich nosi ślady wielu domowych reperacji.
Anna Dąbrowicz