Karta

następna karta poprzednia karta więcej opcji przejdź do udostępniania wizerunków
Prezentowana sukienka to propozycja Jerzego Antkowiaka zaprojektowana na potrzeby kolekcji letniej Mody Polskiej w 1997 r 
Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi jest w posiadaniu projektu na podstawie którego uszyta została kreacja Z odręcznej adnotacji projektanta na dokumentacji widnieje zapis że suknia przeznaczona była do tańca
Kreacja prezentuje charakterystyczne dla 2 poł l 90 XX w zastosowanie pionowych cięć dopasowujących przez znaczną długość wyrobu odzieżowego oraz konstrukcyjne dopasowanie sukienki w biuście przez użycie form wywodzących się z damskiej bielizny
Funkcjonalność strojów o ww przeznaczeniu zależała od zawsze od rodzaju zastosowanej tkaniny i użytego kroju Jerzy Antkowiak zaproponował rozkloszowany dół w postaci falbany z klinów wszytej na linii bioder a więc nie krępującej ruchów w tańcu Kloszkliny jak to wymownie opisał autor na projekcie gwarantowały że sukienka będzie odpowiednio pracować w tańcu a odcięcie sukienki w biodrach pozwalało na jeszcze efektowniejsze modne wówczas eksponowanie nógbrMarta Galik
dodaj do zamówienia
Dodano do zamówienia

Sukienka

twórczyni/twórcaAntkowiak Zbigniew Jerzy
wytwórniaModa Polska
data powstaniaXX. 1997
miejsce powstaniaPolska
technika druk, szycie - maszynowe, splot - płócienny
materiałtkanina z włókna sztucznego
wymiary128,0 cm x 45,0 (szer.pleców) cm
prawa autorskie© CMWŁ
numer inwentarzaCMW 21667/O/3522

opis

Prezentowana sukienka to propozycja Jerzego Antkowiaka zaprojektowana na potrzeby kolekcji letniej Mody Polskiej w 1997 r. Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi jest w posiadaniu projektu, na podstawie którego uszyta została kreacja. Z odręcznej adnotacji projektanta na dokumentacji widnieje zapis, że suknia przeznaczona była do tańca. Kreacja prezentuje charakterystyczne dla 2 poł. l. 90. XX w. zastosowanie pionowych cięć dopasowujących przez znaczną długość wyrobu odzieżowego oraz konstrukcyjne dopasowanie sukienki w biuście przez użycie form wywodzących się z damskiej bielizny. Funkcjonalność strojów o ww. przeznaczeniu zależała od zawsze od rodzaju zastosowanej tkaniny i użytego kroju. Jerzy Antkowiak zaproponował rozkloszowany dół w postaci falbany z klinów wszytej na linii bioder, a więc nie krępującej ruchów w tańcu. „Klosz-kliny”, jak to wymownie opisał autor na projekcie, gwarantowały, że sukienka będzie odpowiednio „pracować” w tańcu, a odcięcie sukienki w biodrach pozwalało na jeszcze efektowniejsze, modne wówczas, eksponowanie nóg.
Marta Galik